چکش بردار کمی هم زرگری کن

بیامادر بیابه شهر قسمت

                                 خودت انگشترمارانگین کن...

سرنوشت هم سوزن هم دنیای کاهم را ربود

جستجوی انتخاب دلبخواهم را ربود

ریشه هایم را که یک عمر است آفت می زند

تازگی ها برگهای بی گناهم را ربود

حرف از افسانه مرموز خوشبختی نزن

تا به چوبی تکیه دادم تکیه گاهم را ربود

باز سر چرخاندم و دیدم که دزد زندگی

کفشهایم را نبرد اینبار راهم را ربود

در دل تاریکی ام در آرزوی معجزه

تا که درد حتی دهان تنگ چاهم را ربود

باد بد بخت حسادت زوزه هایی نو کشید

چون که عقلی نیست ناچار‌اً کلاهم را ربود

نسخه دکتر برایم نور را تجویز کرد

بد بیاری را ببین چون ابر ماهم را ربود

کیش وماتی هم ندارد صفحه شطرنج ما

دست غم از ابتدای قصه شاهم را ربود...

کجابودی وقتی غریبی ودرد                     داشت من تنها رو دیوونه میکرد

کجابودی که کنار عکسات                       شبانشستم به هوای چشمات

کجابودی ببینی من میسوزم                    عین چشات سیاهه رنگ روزم

سرزنشهای مردمو شنیدم                       هرچی که باورت نمیشه دیدم

کجابودی وقتی که پرپرشدم                     سوختمو از غمت خاکستر شدم

خنده واسه همیشه ازلبام رفت                  رسیدن از مرمر رویاهم رفت.....

بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را باجدایی به سرانجام رسانی...؟!

• تنهایی رادوست دارم زیرا بی وفایی نیست

                                          تنهایی رادوست دارم زیراعشق دروغی درآن نیست

• تنهایی رادوست دارم زیراتجربه کردم

                                      تنهایی رادوست دارم زیرا خداوندهم تنهاست  

• تنهایی رادوست دارم زیرا

• درکلبه تنهایی هایم درانتظار خواهم گریست وانتظارکشیدنم راپنهان خواهم کرد...?!                                     

                                         عاقبت بااشک غم کوه امیدم کاه شد

گفته بودی یوسف گم گشته باز آید

                                      ولی یوسف من تاقیامت همنشین چاه شد...

عشق یعنی بردلی چیره شدن...                 دست از جان شستن ومجنون شدن...  

عشق یعنی درحضورباران طوفان شدن...        درکنار قاصدک رقصیدن وپرپرشدن...

عشق یعنی در عمق قلب یارساکن شدن...      بردامان وی افتادن وبی جان شدن...

عشق یعنی درپی بادرفتن وراهی شدن...        ازفراز کوههابگذشتن وپیدا شدن...

عاقبت یک روز مغرب محومشرق میشود

                                        عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق میشود

شرط می بندم که فردانه خیلی دیرودور

                                      مهربانی حاکم کل مناطق میشود

هم زمان سهمیه ی دلهای دلتنگ وصبور

                                    هم زمین ارثیه ی جانهای لایق میشود

قلب هرخاکی که بشکافند نشانش عاشقی هست

                                   هرگلی که غنچه زدنامش شقایق میشود

باصداقت آسمان سهمی برابر میدهد

                               باعدالت خاک تقسیم خلایق میشود

عقل اگر گاهی هوادارجنون شدعیب نیست

                                   گاه گاهی عشق همرنگ منطق میشود

صبح فرداموسم بیداری آیینه هاست

                                 فصل فردانوبت کشف حقایق میشود

دست کم یک ذره درتاب وتب خورشید باش

                                  لااقل یک شب بگو کی صبح صادق میشود

میرسد روزی که شرط عاشقی دلدادگی است

                                   آن زمان هر دل فقط یکبار عاشق میشود....!؟

چون جوانی که دیده به عشق می گشاید

و از جوانی خود سر مست بودم

و سرا پای تو را غرق بوسه می ساختم

این داستان گذشته ایست

که هرگز فراموش نمی کنم

                        شادم که در خیال تو می گریم

شادم که بعدوصل توبازاین سان

                        درعشق بی زوال تومی گریم

بنداشتی که چون زتوبگسستم

                        دگرمراخیال تودرسر نیست؟

اماچه بگویمت که جزاین آتش

                         برجان من شراره ی دیگرنیست.....

پشت دیوار کسی یافت نشد ؟!

تکیه برحسرت خود میزنم....

از یک عاشقِ شکست خورده پرسیدم: بزرگ ترین اشتباه؟ گفت: عاشق شدن... گفتم: بزرگ ترین شکست؟ گفت: شکستِ عشق... گفتم: بزرگ ترین درد؟ گفت: از چشمِ معشوق افتادن... گفتم: بزرگ ترین غصه؟ گفت: یک روز چشم های معشوق رو ندیدن... گفتم: بزرگ ترین ماتم؟ گفت: در عزای معشوق نشستن... گفتم: قشنگ ترین عشق؟ گفت: شیرین و فرهاد... گفتم: زیباترین لحظه؟ گفت: در کنارِ معشوق بودن... گفتم: بزرگ ترین رویا؟ گفت: به معشوق رسیدن... پرسیدم: بزرگ ترین آرزوت؟ اشک توی چشماش حلقه زد و با نگاهی سرد گفت: مرگ....

غرور آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ، می خواهم بدانم، دستانت رابسوی کدام آسمان دراز می کنی تابرای خوشبختی خودت دعا کنی؟

چه زیباست بخاطر تو زیستن ... و برای تو ماندن... به پای تو بودن... و به عشق تو سوختن ! و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن و برای تو گریستن ... ! ای کاش می دانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگیست ... ! بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه تلخ و ناشکیباست ... ! چه زیباست بخاطر تو زیستن ... ثانیه ها را با تو نفس کشیدن ... زندگی را برای تو خواستن ... ! چه زیباست عاشقانه ها را برای تو سرودن ... ! بدون تو چه محال و نا ممکن است زندگی... ! چه زیباست بیقراری برای لحظه ی آمدن و بوئیدنت ... ! برای با تو بودن و با تو ماندن ... برای با هم یکی شدن ... ! کاش به باور این همه صداقت و یکرنگی می رسیدی ! ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست ...!!! و ای کاش می دیدی قلبی را که فقط برای تو می تپد ... !

این همه انسان دور مرا فراگرفته ولی کسی نیست که از غم دل برایش بگویم...

به ظاهر شادم ولی درباطن از اشکایم دریامیسازم وبرروی امواج آن

به یاد غم بزرگ تنهایی می افتم ودر نهایت دیوانه شده واز غم تنهایی

می میرم...

من همیشه در تنهایی میمانم وبااین بزرگ "میسوزم ومی میرم"...؟!

                          ***************

به ترنم امیدی که از آن همیشه مستم

                              گل من تورانه اکنون همه عمر میپرستم...

                                    بگذار تا بگویم تقدیر لاابالیست

وقتی که عمر انسان مانند سنگ باشد

                                  دنیابه این بزرگی یک کوزه ی سفالیست

باید که عشق ورزید بایدکه مهربان بود

                                زیراکه زندگانی هرلحظه احتمالیست

                                                       همه چیمو پاش گذاشتم که نرمو تنهابمونه

واسه ی چشاش میمردم امااون نخواست بدونه

                                          نمیدونم واسه ی چی نمیخواست پیشم بمونه...

وفاترین یاران را از هم جدا میکند...!

ودر غروب آ خرین دیدار!

ودر غروب آخرین دیدار دستان تو می لرزد واشک غم در میان جام چشمانت می جوشد وتو رفتی و من در کمال ناباوری رفتنت را باور کردم...

آخر ازعشق تواهل کلیسا میشوم

                          میکشم دست از مسلمانی مسیحامیشوم

عشق آن است که گل با بلبل میکند

                         هرچه سختی بیند بازهم تحمل میکند...

                                غم رادوست دارم چون اشک دل است  

اشک را دوست دارم چون گواه دل است

                                دل را دوست دارم چون عشق را به من اموخت

عشق رادوست دارم چون تورا بامن اشناکرد

                               ودرآخر تورا دوست دارم بی آنکه بدانم چرا؟...

زیر باران غزلی خواند دلش ترشدورفت

چه تفاوت که چه خورده است غم دل یاسم

آنقدر غرق جنون بود که پرپرشدورفت

روز میلادهمان روز که عاشق شده بود

مرگ با لحظه میلاد برابرشدورفت

او کسی بود که از غرق شدن میترسید

عاقبت روی تن ابر شناور شدورفت

هر غروب از دل خورشید گذرخواهد کرد

پسری ساده که یک روز کبوتر شدورفت!!!

اشتیـاقی که به دیـــدار تو  دارد دل من

دل ِ من داند و  من دانم و   داند دل ِمن

بگو آخه جُـرمَــم چیه... که باید اینجور بسوزم ؟

هیچی نگم.... داد نزنم.... لبامـو رو هم بدوزم ؟

نفرین به عشق وعاشقی 

                    نفرین به بخت وسرنوشت

به اون نگاه که عشق ِ تو،

                    تو سرنوشتِ من  نوشــت

نفرین به من 

           نفرین به تو 

                    نفرین به عشق ِ من و تو...

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر می شم

وقتی با یه زخم زبون ، از این و اون دلگیر می شم

باید برم ...باید برم ... باید که بی تو بمیرم

آخ که چه سنگین می زنه این نفسای آخرم

سکوت من نشونه رضایتم نیست می دونی

گلایه هامو می تونی از توی چشمام بخونی

خنجر   برام بیارید .... من از تبار دردم ..... عُمـــریه  بی طلوعم ... مثل غروبی سردم

آیینه دار ِ غــربت...  با آدما غریبه .......... هوای چشمای من ..... درحسرت یه سیـبـه

تاریکه  سرنوشتم ... فانوس ِ  من  شکسته

عمریه  بغضی سنگین ، راه گلـــومو  بســته

از شب به شب رسیدم

                    از کوچه ها به بن بست

                                          آی آدمای سرخوش

                                                            جایی برای من هست؟

سهم کوچک من از عشــق

کوچـــه باریکی است که به بن بست ختم می شود

تو  این کوچکترین را هم  از من گرفتی

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                         

                                                 به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

                                          *********                                                             

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                           

                                                   تقصیر چشمای توبود وگرنه ما کجا و عشق؟

                                       
                                           *********

سرم تو لاک خودم و دلم یه جوهوس نداشت                       

                                                 بس که یه عمرآزگار کاری به کار کس نداشت      

                                           **********           

تا اینکه پیدا شدی و گفتی از این چشمای خیس                

                                                  تو دفتر ترانه هات یک قطره بارون بنویس                                

                                            *********       

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                 

                                               وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم              

                                           *********       

هنوز یه قطره اشکتو به صدتا دریا نمیدم                              

                                                یه لحظه با تو بود نو به عمر دنیا نمیدم            

                                           **********       

همین روزا به خاطرت به سیم آخر میزنم                           

                                               قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار میزنم          

                                        ************